Rob Bakker  -  Assistant Headcoach Jongens U14.

Ik ben geboren in Hilversum in 1963, dus al beyond de mid life crisis. Tegenwoordig woon ik met mijn gezin (vrouw en drie kids) in Driebergen. In het dagelijks leven ben ik manager bij Rabobank Groep ICT.

Op mijn tiende jaar ben ik aan basketball verslaafd geraakt. Als jongste lid van de vereniging Dunckers werd ik ingedeeld in de leeftijdsgroep tot 16 jaar. Ofwel de aspiranten. Benjamins, mini's en kadetten bestonden toen, we praten over begin 70-er jaren, nog niet. Ik leerde mijn eerste layups van Martin Stegenga, broer van Tjerk, die nu assisteert bij JU14. Tot mijn 33e jaar, dus tot 1996, heb gespeeld Dunckers (Hilversum), Quick Runners (Huizen) en BZ'72 (Zeist), met Rayon Hoofdklasse als hoogste niveau. Vorig seizoen heb ik de draad weer opgepakt bij Blue Arrows (Driebergen); 3e klasse, maar wel kampioen ;-)

Al snel ben ik begonnen met coachen. Op 17 jarige leeftijd trainde ik mijn eerste meisjes junioren team en op mijn twintigste (1983-1984) begon ik met het damessenioren team van Dunckers op rayon hoofdklasse niveau. Dat paste goed bij de opleiding aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Amsterdam. Niet lang na het afronden daarvan haalde ik de NBB A-licentie (nu BT3). Ik was in die tijd ook actief als volleyballcoach in Laren en rolstoelbasketballcoach in Amsterdam bij ISA. De B-licentie is er nooit van gekomen door een carièreswitch. De gewone baan en het coachen vroegen samen al teveel tijd. In de afgelopen 30 jaar heb ik zo ongeveer ieder team wat je kan bedenken begeleid: jongens en meisjes, dames en heren, hoog en laag, clubs en kern- en rayonselecties. Daarnaast heb ik altijd een voorliefde voor statistics gekoesterd. Eerst op papier, later via de computer. Begonnen bij mijn eigen teams, later actief bij Dunckers in de eredivisieperiode, waar coach André Bout toen speelde. Daar overheen liggen nog 20 jaar bij de Haarlem Basketball Week.
In het seizoen 2010-2011 heb ik o.a. samen met Rob van Essen de Masterclass Coaching van de NBB onder leiding van Erik Braal gevolgd. Een prachtige serie van acht workshops over de finesses van coaching inclusief een reis naar een Frans Topsportcentrum in Parijs. BT4 staat nog op de verlanglijst.

Bij UBALL startte ik eigenlijk nog voordat het geheel echt bestond. In het voorbereidende jaar coachte ik de meisjesjunioren. Het doel was om de eredivisieplek vast te houden. Missie geslaagd, ondanks een groot beslag van de dames van Amazone op de spelersgroep. Het daaropvolgende seizoen (2006-2007) ben ik overgestapt naar de JU18.

Staand: André Botermans (Assistant Headcoach), Joshua Brands, Wiebe Ruitenberg, Willem van Vredendaal, Sjoerd Olthof, Rob Bakker (Head Coach).

Zittend: Thomas Lumeij, Justing Bruggenthuis, Terence Robinson, Tom van den Heuvel, Thijmen Dennenkamp, Tijs Essens.

Dit eerste JU18 team was een outsider in de eredivisie competitie dat seizoen. Maar tot verrassing van velen deed die groep tot op de laatste dag mee voor de tweede plaats. Dat was dus met recht een team dat de UBALL kernwaarde Mentale Hardheid hoog in het vaandel had staan. Het seizoen 2007-2008 haalden we met JU20 net de playoffs niet.

Met technisch directeur Peter Meurs besloten we toen het accent op de jongste teams te leggen. Vandaar de overstap naar JU14. Met een jaartje pauze ben ik daar nog steeds actief. Inmiddels niet meer als assistant coach, maar als mental coach. Die rol is beter te combineren met mijn baan en de gezinssituatie.

Ik beschik over een grote hoeveelheid energie, die ik inmiddels ook goed over kan brengen op mijn spelers. Ik ben er goed in om de spelers de kernwaarden, fundamentals en basistactieken in actie te laten zien. Mijn huidige rol bij UBALL vraagt van mij dat ik spelers vanaf de bank een op een van dichtbij begeleid in hun ontwikkeling. Daar heeft deze jonge vader (de jongste Robin is voorjaar 2012 geboren) en niet meer zo jonge coach veel plezier in.

Het is prachtig om te zien dat UBALL uit het niets is verrezen en inmiddels stevig staat met vele internationals, spelers die landen bij eredivisie ploegen of op colleges in het buitenland, het eerste Nederlandse kampioenschap en tradities als het UBALL GALA en het UBALL CAMP. Ik hoop dat ik daar nog lang deel uit van mag maken.